به نام خدا

سلام یه سلام پر از غم از یه دل غمگین به شما دوستای عمو پورنگیه

خودم، بچه ها عمو پورنگ داره می ره! این طور که بوش می یاد مدت

زیادی شاید نباشه، اگه برنامه ی دوشنبه و چهارشنبه رو دیده باشید

و یا حتی برنامه اردیبهشت مربوط به شبکه 4 حتما متوجه شدید،

عمو پورنگ این بار برای مرخصی و استراحت داره نمی ره که خیالمون

راحت باشه که زود بر می گرده، اونا تصمیم دارن برنامه رو تموم کنن،

یعنی اجرای زنده رو، و یه مدت بعد که معلوم نیست کی باشه با برنامه

ی تولیدی یعنی ضبط شده برگردن، هر چند عمو تو هر برنامه ای با هر

شکلی باشه موفقه و برنامش قشنگه، ولی خودتونم می دونید که زیبایی

برنامه ی عمو به اینه که پخش زنده باشه، وقتی تولیدی باشه همه چیز

کنترل شده هست، تمام حرفهایی که زده می شه، تمام حرکاتی که انجام

می شه، ما ها با پخش زنده ی برنامه عمو حتی می تونیم بفهمیم

که عموکی ناراحته کی شاد، قشنگیه برنامه ی زنده این قدر هست که

نشه با برنامه ی تولیدی به همین راحتی عوضش کرد، بچه ها عمو

داره می ره، من فکر می کنم حتی تابستونم نیاد، باورتون نمی شه

تموم خستگی امتحان دادن موقعی از تنم بیرون می ره که بعد امتحان

بیام و برنامه ی عمو رو ببینم و یه انرژی دوباره بگیرم برای

امتحان بعد، اونوقت عمو جونم داره ما رو تو این موقعیت تنها می ذاره،

یا حتی تابستون اوقات بیکاریمو دوست دارم دیدن برنامه ی عمو پر

کنه و.....بچه ها بیاید یه کاری بکنید ازتون خواهش می کنم، وقت

نداریم بایدهر کار می خوایم بکنیم تو این چند روز باشه،

امروز عمو تو برنامه گفت: هر چه زودتر نظرات خودتونو برامون

بفرستید، پس خواهش می کنم بجنبید.....از عمو بخواهید که

این موقع ما رو تنها نذاره موقع امتحانات که به حرفهاش و

به شادی هاش احتیاج داریم، تو تابستون که اوقات فراغتمون

زیاده دلمون می خواد عمو با ما باشه، به آقای آقاجانزاده هم

بگید شما تو مصاحبه تون گفته بودید که دوست ندارید